Пижо и Пендо - По пътя
| Елин Пелин | 2009-12-02 | 62 сваляния |
Елин Пелин
Пижо и Пендо - По пътя
(драма)
Петък срещу събота. Мрачен есенен ден. По калното шосе към Горубленските
ханчета се кандилкат пияни Пижо и Пендо. От двете страни дълбоки ровове, край
които се редят стари и печални върби с голи клони. Над полето от време на време
прелита самотна врана и унило грачи. Нейде остро скърцат кола. Далече се чува
задавено рев на автомобил.
П е н д о
Маке, маке Пижо, глей че одоцнахме!
П и ж о
Глей си кефо, Пендо, нали му кръцнахме!
П е н д о
Бе оно така е, ама мойта Пена
па че ми завира в очите вретена.
П и ж о
Мене обичайо знае мойта Злата,
земе ли да дудне, че спи при свинята.
П е н д о
Мани, мани, Пижо, зла е мойта Пена,
ама я каков съм! - Бре да е родена
светица у църква, па не че да трае -
мъж ли съм, каков съм, не сака да знае,
уврем ли се, ете, много у механите,
виж я че си пули очи на вратите,
па като заока - кълне, та се кине,
мисли, като пием - та свето че загине!
П и ж о
Па я кога пием и жената ока,
отваря ми жажда за още пол' ока.
Тагове от реферата: Пендо, петък, есенен, Пелин, мраен











